Lesereise – week 4 DEEL II

Natuurlijk ging het mis, een paar dagen geleden. Ik wist het. Ik in een hotel in Potsdam, de lezing in Premnitz. Ik was twee nachten in dat hotel, domweg omdat er een dag zat tussen een lezing in Göttingen en die lezing in Premnitz en het onzinnig zou zijn helemaal terug te reizen naar Schwarzbach. Het regende, maar ik was ruim op tijd op het station. De trein echter was niet ruim op tijd, waardoor ik in Brandenburg strandde. Geen punt, de eigenaar van de Villa am See kwam me wel ‘even’ ophalen. Ik was drie minuten voor alles begon ter plekke. Ter plekke was een ‘heel fout huis’, zoals de huidige bewoner zei. Er woonde ooit een directeur van IG Farben, het chemische bedrijf dat in WOII Zyklon B maakte.

De lezing was in de hal, een grote ruimte met eikenhouten lambriseringen en tjokvol kunst. De huidige bewoner is rijk, erg rijk. Ook is hij een bijna ouderwetse maecenas, die zijn huis openstelt voor alles en nog wat, onder andere dus voor schrijvers. Hij was een bijzonder leuke en enthousiaste man, op geen enkel moment had ik het gevoel dat hij niet het beste voorhad met alles en iedereen. De lezing verliep prima, ik kreeg van Herr Behrens een flink glas pruimenschnaps. Na afloop was er een korte pauze, waarin de gasten wijn dronken en hapjes aten en toen was er een optreden van een pianist, die speelde keihard Bach en Liszt. Een verlegen jongen die op kosten van Herr Behrens studeert. Buiten de namen van de werken die hij speelde, heeft hij geen woord gezegd. Herr Behrens vroeg me of ik van pianomuziek hield en ik antwoordde hem eerlijk dat de piano niet tot mijn favoriete muziekinstrumenten behoort. Dat vond hij jammer, als hij dat geweten had, had hij een strijkje ingehuurd. Adriaan van Dis en Saskia de Coster gaan er ook nog lezen.

Saskia de Coster is zo’n beetje de mooiste vrouw die ik ken, helaas heb ik nog nooit iets van haar gelezen. Ze is sinds kort samen met een andere mooie vrouw, Niña Weijers. Die twee waren de absolute sterren van de afgelopen Buchmesse. Qua verschijning dan, hoe ze het er verder van afbrachten weet ik niet, ik heb één Nederlands optreden gezien in het Nederlands-Vlaamse paviljoen, van Tom Lanoye en Ernest van der Kwast. Die maakten het de Moderatorin erg moeilijk, vooral omdat ze steeds onderling ‘geintjes’ maakten, waarmee ze de toeschouwers nogal van zich vervreemdden. Tom las minstens tien minuten lang in het Nederlands voor, er liepen mensen weg. Je kunt je gastlandschap iets te ver doordrijven. Gelukkig las Ernest in het Duits voor, met ‘g’s’ en ‘ch’s’ waarmee hij – was hij een Duitser – in de oorlog zeker niet doodgeschoten zou zijn na het uitspreken van de plaatsnaam ‘Scheveningen’.

Hier een soort verslag van mijn Buchmesse, dat ik schreef op verzoek van Suhrkamp. Er was trouwens (zie het vorige dingetje) een treinkaart naar Zwitserland, alleen had die als beginstation Keulen (het kost me tweeënhalf uur daar te komen), terwijl ik natuurlijk eindelijk eens via Trier naar het Zuiden reis. Ik kocht dus zelf maar een kaartje van Bitburg-Erfdorf naar Mannheim Hbf, waar ik in de door de Zwitsers gereserveerde trein zal stappen. En ik ben niet eens woedend. Knap hoor, van mezelf. Saskia de Coster is daar trouwens ook, we doen zelfs samen een programma-onderdeel.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s