Kapotte cactus

Nachbar Max kwam zojuist een doos I Love Milka en een fles Riesling halbtrocken brengen. Nog als dank voor het boek dat hij gisteren meenam, nadat hij aan was gekomen met ‘die gelbe Blumen’ en had gevraagd of hij niet een boek kon krijgen. Dat kon, er lagen nog vijf stuks. Hij had blijkbaar niet geluisterd toen ik hem vertelde dat ik uitsluitend droge wijn drink. Eergisteren hing er een fles Spätburgunder aan de deur, met een kaartje van Josef Thielen. “Ich möchte das Buch ‘Jasper und sein Knecht’ bei Ihnen kaufen.” Gisteren kwam timmerman Marco vier keer langs, steeds om een stuk raamkozijn opnieuw te schilderen dat vreemd afbladderde, naar nu bleek vanwege een beschadiging in het hout dat met tweecomponentenspul was hersteld. Hij vertelde dat hij had zitten lezen in Jasper en ik dankte god op mijn blote knieën dat ik een bepaalde passage had geschrapt. Buurman Klaus kwam langs met de rekening van het tegelwerk in de keuken en de gang. ‘Zo weinig?’ vroeg ik. Ja, daar kon hij ook niks aan doen.

Ik wil maar zeggen: altijd wat hier in de Eifel. Afgelopen woensdag nog werd ik met een drone gefilmd terwijl ik van de L5 de L33 op kwam fietsen en mijn erf opreed. Dat was aan het einde van vier uur durende opnames. De cameraploeg van SWR maakte een cactus kapot en met een statief pletten ze de net uitbottende bieslook. Daarna hield ik een heel aangename lezing in Luxemburg, met aansluitend heerlijk eten en een nachtje in een hotel. Gisteren liep ik naar de nieuwe buren omdat ik hoorde dat de honden buiten waren. Ik wilde die honden wel eens zien en aaien. Vier Franse buldoggen, een draadhaar teckel en een blinde langharige teckel. Eén van de buldoggen moest vastgebonden worden want die was niet betrouwbaar. De anderen doken meteen mijn kruis in of probeerden me in het gezicht te likken. Ik zat op de grond en vroeg me af of ik een Franse bulldog zou willen hebben. De buurvrouw vertelde me dat ze een baan had. Ik feliciteerde haar. Daarna bouwde ik een object van een sparrenstam, een object om diepte te brengen in de nog steeds tamelijk nieuwe Japanse tuin pal achter het huis. Ik spitte een jonge tamme kastanje uit en zette die naast het object. Het is erg mooi geworden, al zeg ik het zelf.

Er schoot me nog iets te binnen van het Boekenbal. Dat Tim Hofman daar – maar ook later nog op de afterparty in de Balie, enorm boos en agressief rondliep. Zó boos en afwerend dat je het wel uit je hoofd liet om bijvoorbeeld ‘Hallo’ tegen hem te zeggen, als hij je aankeek. Een paar dagen later zag ik hem zitten bij DWDD en daar is hij altijd een en al glimlach en vriendelijk en jongensachtig. Waarom dan dat mürrische, zoals ze hier zeggen, op het Bal? Ook op Twitter is hij niet mals, om niet te zeggen grof en beledigend. Blijkbaar heeft die jongen twee kanten. Hij is geboren in Vlaardingen. Misschien betekent dat iets.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s