Amor pelos dois/liefde voor allebei

Gisteravond keek ik het Eurovisie Songfestival. Na een heel drukke dag. Boodschappen gedaan in Bitburg, de nieuwe buurman (Axel) geholpen een hondenhek te maken, zodat de hondjes Nikita, Karlotta, Zoey, Benni, Gizmo en Mia drie keer zo veel bewegingsruimte zouden krijgen, courgetteplantjes planten, biertjes drinken bij Christa en toekijken hoe buurman Klaus en buurvrouw Monika hun eenjarigen in de betonnen bakken zetten. Ik was net als vroeger onder de douche geweest, er was wijn en chips. Zaterdagavond. Ik werd helemaal gek van Jan Smit met zijn gezeur over ‘ernaast zitten’. Zoiets hoor ik helemaal niet, val me er dan niet mee lastig. Ook wilde ik naar Olexandr (midden) en Volodimir (links) luisteren en als je je best doet, lukt dat, kan je Maas en Smit volstrekt wegfilteren. Naar Timoer (rechts) wilde ik niet luisteren, want die was überhaupt niet te verstaan. Ik vond de Nederlandse inzending niet veel aan. En dan dat met die zieke moeder, mensenlief, iedereen heeft weleens een zieke moeder (of vader, broer, zus, hond, kat, paard). Eigenlijk had ik geen echte voorkeur, dat doet er ook niet toe, en nog nooit heeft een lied dat ik het mooiste vond gewonnen. Ik dronk witte wijn en at sour cream-chips. Ik zag een Australiër in zijn blote reet rond zangeres Jamala lopen (dat vond Jan Smit helemaal niet leuk) en ik hoorde regendruppels op het dakraam vallen. Daar was ik erg blij mee, de droogte hier wordt zo langzamerhand problematisch.

Het werd tijd eens een tweetje de wereld in te sturen, maar ik wist niks te schrijven. Tot ik deze bedacht: IEDEREEN DIE OP ZWEDEN GAAT STEMMEN, ZAL DOOR MIJ ONTVOLGD WORDEN. Daarna het ellenlange stemmen (Douwe Bob met zijn hondje Tammy!) en toen won Portugal. Vooruit, dat kan, en het is best een fijn luisterliedje. Die Salvador Sobral ergerde me een beetje. Hoe hij zich gedroeg. Wilde hij nou wel of niet meedoen? Maar hij dééd mee, dus waarom zat hij er steeds zo raar bij? Met zijn ‘uitwendige pacemaker’ en zijn zus. Op het grote toneel mocht hij iets zeggen, rond hem liep geen Australiër in zijn blote reet. En wat hij zei, daarover dacht ik later: is dat niet precies hetzelfde als wat Trump deed tijdens zijn inauguratiespeech? Dat hij in één klap zijn mededeelnemers diskwalificeerde, zoals Trump Obama – en andere ex-presidenten – schoffeerde? Door te zeggen dat muziek gevoel is en geen vuurwerk en dat hij hoopte dat dat nu eens goed tot iedereen zou doordringen? Aha, Sobral was een activist! Saudade enzo en hartelijk obrigado. Vandaar die halfslachtigheid, het niet écht meedoen, de rare koppen. En iedereen vond het goed en lief en aandoenlijk, niemand vergeleek hem met Trump. Tja. ‘We gaan naar Lissabon!’ riep Jan Smit. Inmiddels was het kwart voor één geworden, terwijl ik normaal gesproken rond elven naar bed ga. Er stond nog een half glas lauwe Grauburgunder op tafel, het tikken op het dakraam was opgehouden.

En nog eens iets: waarom kreeg Duitsland maar 6 punten? Zes! Vakjury en televoting bij elkaar opgeteld! Zo slecht was dat toch niet? Maar goed, voor de eerste keer in jaren niet op de laatste plek, die rode lantaarn was voor de Spanjaarden. Volledig verdiend. Wat een flapdrollen waren dat, met hun gitaartjes en hun hawaïhemden. Vanavond ga ik naar mezelf kijken op SWR. Dan is er een documentaire over het 70-jarig bestaan van Rheinland-Pfalz, waarin ik aan het slot figureer als Einwanderer. Ik ben erg benieuwd wat ik ga zeggen, en of ik morgen de buren nog onder ogen kan komen. Mijn Duits zal waarschijnlijk klinken als het Engels van Timoer.

10 thoughts on “Amor pelos dois/liefde voor allebei”

  1. Ik was niet voor Zweden maar voor het Roemeense jodelmeisje. Alleen al om de humor, die vaak ver te zoeken is bij de Oosteuropese bijdragen. Grappig is dat ik me afvroeg of ik nou de enige was die zich ergerde aan dat gekoketteer met die zieke moeder, dat bleef maar terugkomen. Ook grappig: het thema was diversity en op het podium stonden drie onderling uitwisselbare types. Het winnende liedje interpreteer ik als een versie van “if equal affections can not be, let the more loving one be me”. En het was in elk geval een liedje en ach een beetje maffe winnaar mag van mij wel.

    Like

    1. @Stien den Braber: Ik moet zeggen dat ik niet gekluisterd aan de TV heb gezeten, en ook het geluid zacht had staan, dus ik kan best wat gemist hebben. Maar ik vond het jodelmeisje ook het leukst, hoewel ik alweer vergeten was dat het de Roemeense inzending was.

      Like

  2. Ik volg het al jaren niet meer, het Eurosong Festival. Ik was dus met andere zaken bezig. Voor het lezen van Oorlog en Vrede van Tolstoi heb ik nooit de moed op kunnen brengen (is dat heel erg?). Daarom kijk ik nu met veel plezier naar het kostuumdrama dat de BBC ervan maakte (is zeker nog erger?). Ik had in elk geval een ergerloze avond. Of het boek beter is, weet ik dus niet. Aan het acteertalent en de filmbeelden zal het niet liggen. Jammer dat ik Einwanderer niet kan zien of heb je misschien een Duitse link…

    Like

      1. Ik zat net naar de tv uitzendingen te kijken en heb opgemerkt dat ik al weer moest glimlachen van tevredenheid. Net als bij het lezen van ‘Jasper en zijn knecht’. Hoe zou ik het moeten beschrijven… er komt altijd een gevoel van troost in mij op omdat dat wat gezeggt wordt en de onderwerpen waar je het over hebt zo… moet ik even in het duits overschakelen… ‘klar’ sind. So wie es im Frühling und Herbst Tage gibt, wo ein ganz bestimmtes Licht den Dingen eine sehr klare Kontur verleiht. Ja, so.
        Dit is trouwens de eerste keer überhaupt dat ik iets schrijf bij en blog – en trouwens ook de enige die ik volg.

        Liked by 1 persoon

  3. Wat een rust heb je. Ontspanning in je uitdrukking als je spreekt. Over vogels en de tuin. Over het hebben van een eigen plaats om te schrijven. “De vogels doen alleen maar {mijn eigen vertaling van Duits wat niet klopt in letterlijke zin ws.} en welke vogel terugkomt de volgende dag dat weet ik niet”. “Dat relativeert en dat is zo prettig want het biedt troost” Fijn om te voelen dat de natuur de grootste kunstenaar is juist omdat het ons mensen relativeert en onze ego`s vraagt bescheiden te blijven als we het zijn en te worden als we er buiten treden. Prachtige film met een tijdloos onderwerp. Zinvol. En ja vrijheid is voor ieder mens weer anders. Ik denk dat mijn vrijheid ophoud als ik de vrijheid van een ander bewust overschrijd en schaad. Eenvoudig gedacht want het gaat natuurlijk veel dieper en verder.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s