Rotgrond bestaat niet

Er is hier hard gewerkt, aan het Tindalplein in Amsterdam. Er is een wand gebouwd. Nooit eerder bouwde ik een wand. Tuinmaat Han wel, en daarom was hij anderhalve dag hoofd wandenbouwer. Hij bestaat uit een houten geraamte met aan twee kanten gipsplaat. Nu heeft neef Casper een grote, eigen kamer en toen ik gisteren aan hem vroeg te gaan praten in zijn kamer, hoorde ik niet erg veel, dus blijkbaar dempt de lucht tussen beide wandjes het geluid best goed. Mijn kant van de wand heb ik al twee keer in de latex gezet, mogelijk dempt dat geluid nóg meer. Ik heb mijn eigen slaapkamer weer terug. Daar had ik zin in en behoefte aan. Feitelijk heb ik mijn hele huis weer terug, buiten die ene, grote kamer die vlak bij de voordeur ligt. Neef Casper is ontstellend laat thuisgekomen van een activiteit tijdens het Amsterdam Dance Event en ik heb er niks van gemerkt. Dat het ontstellend laat was, meldde hij zelf van tevoren, vandaar dat ik het weet. Om dat te belonen ben ik de hele zondagochtend al muisstil, inmiddels is het bijna half 3.

Ik schreef. Er komt namelijk een nieuw boek aan, waarvan inmiddels bekend is wat de titel gaat worden: Rotgrond bestaat niet. Het zal rondom de Boekenweek uitkomen, aangezien het thema daarvan ‘natuur’ is. Ik zelf ben zeer tevreden met de titel en het is nog waar ook: rotgrond bestaat niet. Grond is grond, het is maar net wat je ermee wilt en waar die grond ligt. Ik bedacht hem in Griekenland, waar ik overigens naast zwemmen, snorkelen (zie hieronder bij “Kleurige vissen zwemmen altijd alleen”) en eten & drinken flink doorgeschreven heb. De uitgeverij en ik hadden een streefaantal woorden afgesproken en daar ben ik al overheen, terwijl ik het manuscript nog lang niet hoef in te leveren. Het nieuwe boek zal nogal Jasper en zijn knecht-achtig zijn, met hoogstpersoonlijke natuuroverpeinzingen, tuinanekdotes, milieumeningen en ‘natuurlijke’ reisverslagen, die niet (of nauwelijks) eerder in Trouw of elders verschenen zijn. Dat is met opzet, ik houd niet zo van ‘tweedehands’ werk, opgewarmd brood. (Behalve voor mezelf: ik zou er niks op tegen hebben een mooie bundeling Trouw-columns in een boek met een mooi omslag te hebben. Maar dan voornamelijk voor in mijn eigen boekenkast.) Het moest iets nieuws zijn. Nieuw, fris, voorwaarts.

En weer non-fictie. Lekker is dat. Het is wat het is. Niets meer en niets minder. En toch – al zeg ik het zelf – leuk om te lezen. Ik bedoel, ik vind het ook leuk om non-fictie te lezen, en ik vind het zeker niet ‘minder’ dan literair werk, als ze het een beetje goed doen vind ik het zelfs net zo literair als literair werk. Het/de omslag wordt mogelijk iets in de trant van de afbeelding hierboven. Mogelijk ook niet.

10 gedachten over “Rotgrond bestaat niet”

  1. Als jij het met plezier geschreven hebt, dan kan het haast niet anders dan dat wij het met plezier zullen lezen! Fijn om te horen. Ik kijk er naar uit. Literaire non-fictie is trouwens een geaccepteerde genre-aanduiding inmiddels. Behalve bij wetenschappers natuurlijk, die hebben liever een droog feitenverhaal ;-). Toch zijn sommige historici er ook erg goed in en jij vast ook. Spannend, fijn! Enne….poot stijf houden bij het omslagontwerp hè?

    Like

  2. Beste Gerbrand,
    De titel is een statement en ik ben het er helemaal mee eens. Ik zie er naar uit! Overigens zou k als omslag het bovenste plaatje nemen.
    Onlangs stond in Trouw trouwens een column die ik min of meer hier had gelezen en ik merkte dat ik enigszins teleurgesteld was, omdat ik graag en veel van je lees.
    Zo’n boek maakt veel goed vind ik.
    Succes met de afronding. Kan niet wachten,
    Jan Menger

    Like

  3. Ha, fijn dat er weer een boek komt! Jasper en zijn knecht heb ik graag gelezen.
    Trouwens, ik had ook de indruk dat ik de blog over de vissen (FEAR) al gelezen had in Trouw, was mij niet opgevallen dat ze nogal verschillen. Goed lezen is ook een kunst, zo zie je maar weer.
    In afwachting van je boek……

    Like

  4. O geweldig dat er weer een boek aankomt. Ook ik heb Jasper en zijn knecht met plezier gelezen en De omweg is nog altijd het enige Nederlandse boek dat ik met regelmaat herlees.

    Like

  5. Ooit las ik Beekman en Beekman van Toon Kortooms meerdere malen.
    De laatste jaren heb ik Boven is het stil- De omweg- Jasper en zijn knecht 2x gelezen.
    Niet gebruikelijk voor mij.
    Compliment voor de schrijver dan maar.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s