Hischseber

Ik ben een fan van sense8, een serie van Netflix. Of moet je schrijven ‘was’ als je de twee seizoenen die er tot nu toe verschenen zijn bekeken hebt? Een vreemde serie over een groep mensen die telepathisch met elkaar verknoopt raakt, waar ook ter wereld. Het moet een hel geweest zijn de serie te maken, want Daryl Hannah werd bijvoorbeeld voor enkele seconden tv-beeld in Mumbai en Nairobi en Berlijn en Seoel gefilmd. Een productietechnische hel. Het is een heel opwindende serie, met veel seks, vooral ook volstrekt vanzelfsprekende homo- en lesbische seks. Allerlei grenzen vervagen, soms kan het niet gek genoeg. Prachtige beelden, fijne muziek.

Toen ik de laatste aflevering van jaargang twee had bekeken, begreep ik dat er nog een derde jaargang komen moest want er was niets opgelost. De grote ontknoping moest nog volgen. Dat is een tijdje niet fijn, want je wilt door in zo’n verhaal, maar na dat tijdje vergeet je het weer en ga je bijvoorbeeld naar Please like me kijken.

Afgelopen week was ik in Berlijn. In een hotel. De ellende van een hotel – zeker als je op de tiende verdieping slaapt – is dat je om te roken altijd maar er voor de deur moet staan, in de kou en regen en wind. Op een ochtend kwam er een Indische man door de draaideuren. Hij liep langzaam naar een zwart bestelbusje en klom erin. Ik dacht dat ik die man kende, maar waarvan ken ik nou een Indische man? Kort daarop stapt Brian J. Smith naar buiten. Die speelt Will Gorski in de serie. Eerst deed ik net alsof ik hem niet zag. Lastig, want in het echt is hij nóg knapper dan in de serie. Ook hij liep naar het busje, en toen weer terug. Ik dacht: ‘kan mij het schelen’. Dus ik spreek hem aan. En dat vond hij leuk. En ja, de hele cast sliep in mijn hotel. En ja, ze waren aan het filmen, maar niet een derde seizoen, want dat vond Netflix te duur. Daarom komt er een twee uur durende film om het verhaal mee af te ronden. Bijna klaar, de Berlijnse opnames zijn de laatste. Een keurig opgevoede, hoffelijke jongen die oprecht zei dat hij het fijn vond dat ik zo genoot van hun serie.

Daarna was ik enorm eenzaam. Ik ging voor een tweede keer naar de Zoo. Alleen, de dag ervoor was ik er met Gustaaf Peek de hele dag geweest. Ik schreef erover, vandaar dat ik nog eens heen wilde. Ik kon Will Gorski niet van me afschudden. Figuurlijk. Wat is dat? Ik vind het vrijwel niet te doen zo’n jongen die ik ken van de tv in mijn échte leven te zien. Film is film, het échte leven is het échte leven. Die horen gescheiden te zijn. Als zo’n filmster mijn leven binnenloopt, opent zich een gapend gat aan mogelijkheden, toekomstbeelden, flarden uit het verleden, of eigenlijk: een alternatieve wereld waaraan ik natuurlijk geen deel heb. Zo’n soort eenzaamheid. Terwijl ik de hertenzwijntjes stond te bekijken, waren zij misschien wel aan het filmen ergens. En het regende ook nog. Het was triestig in de Zoo.

Noot: jammer dat seizoen 7 van House of Cards niet nét iets eerder is geschrapt. Had Netflix het bespaarde geld in een derde seizoen sense8 kunnen stoppen.

One thought on “Hischseber”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s