Na de grote hitte

Zondagochtend. Van beneden klinken luide geeuwgeluiden, dat is nieuw. Het is kwart over acht. Elvis blijft altijd gewoon liggen totdat ik naar beneden kom, maar nu is hij zo te horen onrustig. Ik ga uit bed, de trap af en daar staat hij al. Deur open, hond naar buiten. Ik zet koffie, draai een sjekkie. Elvis blijft heen en weer lopen en even later zie ik hem door het keukenraam de achterhand omlaag brengen. Aha. Het beest moest zó nodig poepen dat hij geprobeerd heeft me te waarschuwen. Ik moet hem dus niet meer verleiden nóg meer te eten dan de twee keer per dag een halve bak, wat voor hem al een geweldige prestatie is. Dit is waarschijnlijk vanwege het extraatje dat ik hem gisteravond laat nog gaf.

Een uurtje later ruim ik de boel op met de troffel die speciaal voor dit soort gevallen in de afgezaagde sierkers hangt. Met de sproeier het gras flink afgespoeld en niemand die het nog ziet. Buurman Rinus is aan de rand van zijn tuin bezig, hij staat op het landje naast zijn Hof en draagt zijn felblauwe shirt. Dan is hij altijd erg goed te zien. Ik kan van waar ik sta niet zien wat hij aan het doen is. Buurman Max plukt iets, samen met een kleinzoon. Op het steile weitje achter zijn huis staan vier bomen op een rij. Een appel, een peer, een pruim en nog iets. Ik neem aan dat ze pruimen aan het plukken zijn. Van die donkerblauwe, ik heb ze ook en een paar dagen geleden stond ik ’s avonds pruimenjam te koken omdat alle pruimen vanwege een enorme regen- en hagelbui uit de boom gevallen waren. De eerste pruimenjam ooit, het boompje dat voor het raam van de schrijfruimte staat droeg nooit eerder. Hoe dat kan, geen idee. Er was dit jaar ook een overmaat aan zure kersen, ik plukte het boompje onlangs kaal met Anton Dautzenberg en zijn moeder. Dat leverde ook vijf potten jam op. Sauerkirsch. ‘Morellen’ heten die in het Nederlands, of ‘krieken’, zie afbeelding.

En nog steeds is het zondagochtend. Ik wacht op een berichtje van een vriendin. Óf ze komt met de auto óf ze komt met de trein. Die laatste optie is gewaagd, ze reist vanuit het hoge noorden en de trein stopt niet voor mijn huis en onderweg zijn ongetwijfeld rails uitgezet of kromgetrokken. Gisteren was één van de berichten: “Op de fiets?” nadat ik geschreven had dat station Densborn 13 kilometer verderop ligt. Op de fiets. Wiens fiets? Mijn fiets? Maar die staat hier in de Hauswirtschaftsraum. Moet ik met twee fietsen daarheen? Twee bergen over? Buurman Klaus maakt de grill schoon, dan kan-ie straks aan, het is immers zondag, het is immers mooi weer, dus er wordt gegrilld. Mooi weer, een graad of 23, beetje bewolkt, een aardig windje. Gisteren eindelijk weer eens in de tuin gewerkt, dat kon, de temperatuur nodigde ertoe uit. Elvis heeft zich inmiddels behaaglijk uitgestrekt op het balkon, nadat hij over de rand heeft gekeken wie daar aan het praten is. Hij zucht tevreden. Er rijden twee wielrenners langs, ook daarvoor is de temperatuur weer geschikt, wielrennen. De échte wielrenners rijden vandaag naar Parijs.

2 gedachten over “Na de grote hitte”

  1. Beste Gerbrand
    He..wat jammer nou..geheim adres..maar ja..zou ik ook doen.
    Wilde je vertellen dat ik zo geniet van jouw verhalen..net verhuisd naar spanje..niets voor jou..of het iets voor mij is weet ik eigenlijk ook nog niet..
    Maar..heerlijk. .met kop je koffie op terras..en..tegen jou kan ik het wel vertellen. .een shagje. .
    Wat kan een mens genieten..wat weer niet mag van de overheid..
    Dit houden we maar geheim he..
    Geniet ze van de dag..hier heeft de buurt last van een groot waterlek..douchen zit er nog niet in..
    Nog maar een bakkie dan..
    Veel liefs
    xxxxineke

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s