Midden in de Boekenweek

Op 9 maart 2020 schreven vriend en collega Gerard van Emmerik en ik een paar mailtjes heen en weer over het Boekebal. Dat was dat befaamde Bal vlak voor de coronaellende losbarstte en waar iedereen voor het laatst onbekommerd elkaar aflebberde. Gerard had geen kaartje en vroeg hoe het geweest was. Ik schrijf over de glorieuze rentree van Cindy Hoetmer, die toen net Min of meer opmerkelijke gebeurtenissen uit het leven van een treuzelaar uit had. Ik bedank hem voor zijn aanbod hem te krappe broeken over te nemen omdat ik zelf genoeg broeken heb, hij schrijft over zijn vorderingen met een roman, ik meld dan weer dat ik over een paar maanden twee boeken uit ga hebben, het Privédomeindeel en het Van Oorschot wandelboekje, en dat ik aan het ‘rommelen’ ben aan een roman, waar hij dan weer meer informatie over wil en ik dan schrijf: ‘Ja, dat boek met jouw Igor erin en nog wat dingetjes… Of ik t rond krijg is de vraag, maar tot nu toe schrijf ik gewoon maar verder.’ Igor was een personage van hem, dat ik min of meer gestolen heb. Min of meer omdat ik zijn zegen had. 

En nu is het ‘rommelen’ en ‘of ik het rond krijg is de vraag’ uitgemond in een boek dat zo her en der al in de vierde druk in de winkel ligt. Ik moet nog eens diep nadenken en reconstrueren hoe ik dat voor elkaar gekregen heb. Of misschien moet ik dat juist helemaal niet doen. Gerard z’n roman is nog niet klaar. Soms kijk je achterom en denk je bij jezelf: hoe heeft alles toch zo kunnen lopen? Gisteren kreeg uitgeefster Eva Cossee een mailtje van John Coetzee. Daar stond in: “Ik vind het Gerbrands beste boek tot nu toe. Breng hem alstublieft mijn felicitaties over.” Die heb ik diep in mijn  zak gestoken en ik las met erg veel plezier Goed, naar omstandigheden (zie afbeelding), het tweede autobiografische boek van Cindy. Ik geloof dat ik contact met haar op moet nemen, want ik las daarin dat ze verontwaardigd, misschien zelfs wel boos op me is. Terwijl daar denk ik weinig reden toe is. Ik word omschreven inclusief achternaam en als mensen je bij je volledige naam noemen, weet je dat er iets mis is. Het klinkt dreigend, net als vriendin Trijntje die met diepe stem ‘Jetje de Bont!’ zegt tegen hun draadhaarteckel Jet als die iets stouts gedaan heeft. De Bont is de achternaam van Tuinmaat Han, met wie Trijntje getrouwd is. Als Jet iets goeds of liefs doet, heet ze dan weer poeslief ‘Jetje Kalverda’, omdat dat de achternaam van Trijntje zelf is. Nou ja, en maar goed, dat is iets voor buiten dit blog om. Ik begrijp nu wel iets beter Cindy’s blik toen ik haar op het afgelopen Bal opgewekt en zoals gebruikelijk zoende. En ik ga voor het gemak nooit meer iets schrijven over een boek van een collega dat wel of niet met goede redenen op de longlist staat van een belangrijke literaire prijs. Cindy, dat beloof ik. Iemand wijst je vast wel even op deze tekst.

2 gedachten over “Midden in de Boekenweek”

  1. Ach ja, wat zou het. Zo stal Jan van Mersbergen jou en je omgeving in de Eifel voor zijn thriller Dagboek uit de rivier als Frederik Baas. Wat telt is het succes van De kapperszoon. Al ben ik het niet eens met de conclusie dat het je beste boek is (tot nog toe). Persoonlijk vind ik Juni beter. Maar ga lekker door en geniet van je succes. Niet over nadenken. Plezier in het schrijven vasthouden is op dit moment het belangrijkste.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: