Bärlauchsuppe

25 april. De verjaardag van mijn vader. Een paar dagen geleden had ik mijn moeder aan de telefoon. ‘Over een paar dagen is vader jarig,’ zei ik. ‘Welnee!’ riep ze. Ik zei: ‘Jawel, 25 april.’ Zij weer: ‘Heb ik dat gezegd?’ Daar bleef ik even haken. Waarom zei ze dat nou? ‘Of ben je het domweg vergeten?’ vroeg ik. ‘Net zoals je onlangs je trouwdag vergeten bent?’ Ja, verdomd, moest ze toegeven. ‘Als ik het niet op de kalender schrijf, vergeet ik het.’ Als iets niet op de kalender staat, bestaat het niet. Nou heeft het natuurlijk ook weinig zin om aandacht te schenken aan een verjaardag die nooit meer gevierd gaat worden. Maar zulke datums blijven hangen. Ik weet nog precies wanneer mijn grootouders jarig waren. Zulke datums markeren iets. Vandaag gaan een paar van ons even langs. Met taart, misschien wel met bloemen. Ik ga bellen. De kans bestaat dat ze zegt: ‘Waarom bel jij?’ En ja, ik schrijf ‘datums’ omdat data voor mij ‘gegevens’ betekent.

Wij zijn in de Eifel, waar ik me voorbereid op mijn eigen verjaardag, die altijd en eeuwig drie dagen na die van mijn vader volgde en volgt. En die ik al ik-weet-niet-hoe-lang niet meer vier. Dit wordt er één waarvan je denkt: dit begint de spuigaten uit te lopen. Was ik een paar jaar geleden niet nog maar achtendertig? In elk geval maakt het dat we – M. is begin mei jarig – aanstaande vrijdag vrijwel het hele dorp mee uit eten nemen in de Heilhauser Mühle. Donderdag wilden we ook uit eten, met de jaarlijkse vaste gasten, gasten die een camper hebben of een caravan en eind april de ideale tijd vinden om die uit de winterstalling te halen en dan is de Eifel een fijne, niet al te verre, beginbestemming. Maar zoals gebruikelijk hebben zo’n beetje alle restaurants uitgerekend nu besloten om hun Ruhetag naar de donderdag te verplaatsen, waardoor ik genoodzaakt ben om zelf een grote pan daslooksoep te maken, verse broodjes te kopen, gebak te halen bij de bakker in Waxweiler, met gekarameliseerde uien en feta gevulde bladerdeegtasjes te bakken. Geeft niet. Dat scheelt ook aanzienlijk in de kosten, hoewel we tegenwoordig dusdanig onverschillig tegenover geld staan dat we gewoon in Nederland tanken. Bovendien: geen van de gasten eet ooit daslooksoep, dus daar maken we een goeie beurt mee. Ik ken een geheime plek, vlakbij een watervalletje, een kilometer of anderhalf van ons huis. Dat daslookveld wordt elk jaar groter. Als we willen, kunnen we ook nog pottenvol daslookpesto maken. Maar dat willen we niet. (M. zei onlangs iets grappigs toen hij achter in de tuin kwam: ‘Kijk, de rabarberjam komt ook lekker op.’ Met de aantekening dat ik degene in dit huishouden ben die die jam maakt.) 

7 gedachten over “Bärlauchsuppe”

  1. Wat ben ik jaloers op die gasten die donderdag bij jullie komen eten. Klinkt ontzettend lekker allemaal! Hier komt de rabarberjam ook al aardig op. Al maak ik er liever rabarbercrumble van. Fijne verjaardag vast.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: