Lezing in wolvengebied

Na Weer eens een lezing volgden er nog drie. In Heerlen, Rotterdam en – gisteravond – Eerbeek. Meestal ben ik kapot na zo’n rijtje, maar ik voel me welgemoed. Heerlen was alleen al leuk omdat het samen met Anton Dautzenberg was, en de moeder van Anton, en twee zeer oude buurvrouwen van de moeder van Anton. Ik geloof niet dat de mevrouw die achter de kassa stond bij Van der Velden Van Dam wist wie ik was, want toen ik haar een hand wilde geven, vroeg ze: ‘Kan ik u helpen?’ In de trein terug bekokstoofden Anton en ik een snood plan: wij wilden de plek van Brommer op Zee innemen. Helaas stond er de volgende dag al op Tzum dat Eus dat ging doen. 

Ik was rond half negen thuis, lag na het eten van een bord mosselen een twee uurtjes op de bank en toen reden we in de auto naar Rotterdam. Ik dacht dat het een radio-interview zou zijn, maar toen ik binnenkwam in de zaal (zo’n halfonttakelde fabrieksachtige ruimte) bleek er zeer hip publiek te zijn en kreeg ik te horen dat het interview in het Engels zou zijn. Het was de Extra Extra Live Radio Night, maar dan niet op de radio, maar via internet. Extra Extra is een erotisch magazine. De interviewer en ik werden het erover eens dat erotiek veel beter en leuker is dan seks. Hij dacht trouwens dat ík een zoon van een kapper was. ‘No!’ riep ik. ‘I’m a farmers son!’ Het was wel aardig om weer eens middenin een grootsteeds uitgaansgebied te zijn, met allerlei mensen om je heen die daar rondlopen. We waren rond half drie ‘s nachts thuis.

Gisteravond reden we naar Eerbeek, Floris mocht mee, maar die lieten we wel in de auto toen we gingen eten bij de Stuyv Inn, want die hond is lastig te handhaven in een restaurant (en bovendien ligt Eerbeek op de Veluwe en op de Veluwe wonen wolven!). Er was een wachtlijst, want uitverkocht. Uiteindelijk mocht iedereen naar binnen. Zelden zo’n meewerkend en open publiek gehad, ik kan collega’s sterk aanraden daar ook eens een lezing te gaan doen. Opvallend veel mannen. Floris is een ideale lezingenhond. Ze blaft niet, scharrelt een beetje rond en komt uiteindelijk óf op mijn schoot terecht óf, zoals gisteravond, ze gaat pal voor me op de grond zitten en kijkt me een half uur lang ononderbroken aan. ‘Die hond is helemaal verliefd op je!’ zei Carmen, de enige bezoeker van Spaanse afkomst. Ze beloofde me in de pauze géen boek van me te kopen omdat ze gratis al Mevrouw mijn moeder van Yvonne Keuls gekregen had en ze wat ik uit De 3 bestaat niet voorgelezen had nogal stom vond. Maar zelfs Carmen vertrok uiteindelijk met een De Kapperszoon. Ze wilde wel nog even kwijt dat de foto op het achterplat erg lelijk was en dat ik er in het echt stukken leuker uitzag. Onderweg naar huis slaagden we erin twee zakken winegums te bemachtigen. Joost Vullings presenteerde Met het oog op morgen. Rond twaalven thuis. Gin-tonic.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: